پدید نیست اسیران عشق را خانه
پدید نیست اسیران عشق را خانهکجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه
چنان ز فرقت آن آشنا بنالیدمکه خسته شد جگر آشنا و بیگانه
نخست گفتمت: ای دل، به دام آن سر زلفمرو دلیر، که بیرون نمیبری دانه
چه سنگ غصه که بر سر زنم حسودان را!گرم رسد به دو زلف تو دست چون شانه
به نقدم از همه آسایشی برآوردیپدید نیست که کامم برآوری، یا نه ؟
گرت شبی به سر کوی ما گذار افتدمکوب در، که کسی نیست اندرین خانه
نه من اسیر تو گشتم، که هر کرا بینیچو اوحدی هوسی میپزد جداگانه
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-728
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Görə bilməm arizini,Tutubdur sər-basər zülfün,
Eylər-eylərAy camaat, xəstə düşüb ölürəm,Dərdimə dərmanı yar eylər-eylər.
Məhbubumun mənimlə məhəbbət binası varMəhbubumun mənimlə məhəbbət binası var,Məlum olur şəfəqqətü mehrü vəfası var.
Gözlərimdən tökülür bu dili-müztər qanıGözlərimdən tökülür bu dili-müztər qanı,Böylə nahəq yerə tökmə, a gözüm, hər qanı.