عارت آمد که دمی قصهٔ ما گوش کنی؟قصهٔ غصه این بی‌سر و پا گوش کنی؟

پادشاهی تو، ازین عیب نباشد که دمیحال درویش بپرسی و دعا گوش کنی

چه زیان دارد؟ اگر بی‌سر و پایی روزیعرضه دارد سخنی وز سر پا گوش کنی

گوش بر قول حسودان مکن، ای رانه رواستکه صوابی بگذاری و خطا گوش کنی

با تو از راستی قد تو می‌باید گفتکان چه از صدق بگویم به صفا گوش کنی

خلق گویند که: با او سخن خویش بگویمن گرفتم که بگویم، تو کجا گوش کنی؟

به خدا، گر بودت هیچ زیان گر نفسیقصهٔ اوحدی از بهر خدا گوش کنی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets