صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنی
صبح دمی که گرد رخ زلف شکسته خم زنیچون سر زلف خویشتن کار مرا بهم زنی
کافر چشم مست تو چون هوس جفا کندبر سر من سپر کشی، بر دل من علم زنی
از «نعم» و «بلی» بود با همه کس حدیث توبا من خستهدل چرا این همه «لا» و «لم» زنی؟
ای که نمیزنم دمی جز به خیال لعل توگر به کف من اوفتی،کی بهلم که دم زنی؟
شاد کجا شود ز تو این دل ناتوان من؟چون تو به روز هجر خود این همه تیر غم زنی
بیتو دمی نمیشود خالی و فارغ، ای صنمچهرهٔ من ز زرگری اشک من از درم زنی
بر سر و چشم خود نهی نامهٔ دشمنان منچون که به نام من رسی بر سر آن قلم زنی
در حرم تو هر کسی محرم و از برای منقفل حرام داشتن بر در آن حرم زنی
کار تو با شکستگان یا ستمست، یا جفابا تو طریق اوحدی درد کشی و دم زنی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-844
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Aman Allah, dada yetiş,Gör, nə bəlaya düşmüşəm.
Bəxtiyaram mənSəninlə*Ömrün payızında sevdim, sevildim,
Çıxmaz başımdan eşq ilə sevdası dilbərinÇıxmaz başımdan eşq ilə sevdası dilbərin,Könlümdə var həmişə təmmənnası dilbərin,
SevdiyimQədəm basdın didələrim üstünə,Sən xoş gəldin, səfa gəldin, sevdiyim.