جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟که هر دم به نوعی دلش خون کنی

تو روزی ز دست غم خود مرابه صحرا دوانی و مجنون کنی

نگویم به کس حال بیداد توکه ترسم بگویند و افزون کنی

نمی‌دارم از دامنت دست بازگرم دامن دیده جیحون کنی

بر آنی که بر من کنی رحمتیچه سودم دهد گر نه اکنون کنی

نبود این گمان اوحدی را به توکه با او دل خود دگرگون کنی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets