دمشق عشق شد این شهر و مصر زیبایی
دمشق عشق شد این شهر و مصر زیباییز حسن طلعت این دلبران یغمایی
ز تنگ شکر مصری برون نیاورندبه لطف شکر تنگ تو در شکر خایی
کمر که بستهای، ای ماه، بر میان شب و روزمگر به کشتن ما بستهای که نگشایی؟
اگر به مصر غلامی عزیز شد چه عجب؟به هر کجا که تو رفتی عزیز میآیی
چو روی باز کنی نیستی کم از یوسفچو غنج و ناز کنی بهتر از زلیخایی
برو تو شهر بگو: تا دگر نیارایندکزان جمال تو خود شهرها بیارایی
در سرای توبیتالمقدسست امروزرخ تو قبلهٔ شوریدگان شیدایی
به جنگ رفتن سلطان دگر چه محتاجست؟که چون تو شاه سوارش به صلح میآیی
ز چین زلف تو چون اوحدی حدیثی گفتبرو مگیر، که آشفته بود و سودایی
چو هندوانت اگر سر به بندگی ننهدبه دست خود چو فرنگش بزن به رسوایی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-875
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Ey ağalar məni niyə qınarsızEyləsə dərdimə bu dərman eylər
Khosrow and Shirin, chapter 71دگر ره لعبت طاووسپیکرگشاد از دُرج لؤلؤ تَنگ شکر
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməNeyləyim, covr eləyir cərxi-cəfakar mənə,Göndərib hər nə qədər covr, sitəm var, mənə.
EdəydiEy ağalar, bir yarın həsrətin çəkərəm,Nolaydı Tanrı nəsib edəydi.