پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل
پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجلتیشهای بود که شد باعث ویرانی من
یوسفت نام نهادند و به گرگت دادندمرگْ گرگ تو شد، ای یوسف کنعانی من
مه گردون ادب بودی و در خاک شدیخاکْ زندان تو گشت، ای مه زندانی من
از ندانستنِ من دزدِ قضا آگه بودچو تو را برد، بخندید به نادانی من
آن که در زیرِ زمینْ داد سر و سامانتکاش میخورد غم بیسر و سامانی من
به سر خاک تو رفتم، خطِ پاکش خواندمآه از این خط که نوشتند به پیشانی من
رفتی و روز مرا تیرهتر از شب کردیبیتو در ظلمتم، ای دیدهٔ نورانی من
بیتو اشک و غم و حسرت همه مهمان منَندقدمی رنجه کن از مهر به مهمانی من
صفحهٔ رویْ ز انظارْ نهان میدارمتا نخوانند بر این صفحه پریشانی من
دهرْ بسیار چو من سربهگریبان دیده استچه تفاوت کندَش سربهگریبانی من
عضو جمعیت حق گشتی و دیگر نخوریغم تنهایی و مهجوری و حیرانی من
گل و ریحانِ کدامین چمنَت بنْمودندکه شکستی قفس، ای مرغ گلستانی من
من که قدر گهر پاک تو میدانستمز چه مفقود شدی، ای گهر کانی من
من که آب تو ز سرچشمهٔ دل میدادمآب و رنگت چه شد، ای لالهٔ نُعمانی من
من یکی مرغ غزلخوانِ تو بودم، چه فتادکه دگر گوش نداری به نواخوانی من!
گنج خود خواندیَم و رفتی و بگذاشتیَمای عجب؛ بعد تو با کیست نگهبانی من!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/pervin-etisami-seir-165
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Bahar gəldi bu dağlara,Gülüm gələ, gülüm gələ.
Iqbalnama, chapter 23چو سقراط را داد نوبت سخنرطب ریزشد خوشه نخل بن
Tarı bilsin, hicr bizar eyləyib candan məniTarı bilsin, hicr bizar eyləyib candan məni,Ey əcəl, imdad qıl, qurtar bu hicrandan məni.
Ağ dənizdə fırtınaAğ dənizdə fırtına var, fırtına!Ağ dənizi bir tufanlı böhran almış sırtına.