لاله‌ای با نرگس پژمرده گفتبین که ما رخساره چون افروختیم

گفت ما نیز آن متاع بی بدلشب خریدیم و سحر بفروختیم

آسمان، روزی بیاموزد ترانکته‌هائی را که ما آموختیم

خرمی کردیم وقت خرمیچون زمان سوختن شد سوختیم

تا سفر کردیم بر ملک وجودتوشهٔ پژمردگی اندوختیم

درزی ایام زان ره میشکافتآنچه را زین راه، ما میدوختیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets