مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خورد
مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ
خونین به لانه آمد و سر زیر پر کشیدغلتید چون کبوترِ با باز کرده جنگ
بگریست مرغ خُرد که برخیز و سرخ کنمانند بال خویش، مرا نیز بال و چنگ
نالید و گفت خون دلست این نه رنگ و زیبصیاد روزگار، به من عرصه کرد تنگ
آخر تو هم ز لانه، پی دانه بَرپَریاز خون پر تو نیز بدینسان کنند رنگ
در سبزه گر روی، کَنَدَت دست جور پربر بام گر شوی، کُنَدَت سنگ فتنه لنگ
آهسته میوهای بکن از شاخی و برودر باغ و مرغزار، مکن هیچگه درنگ
میدان سعی و کار، شما راست بعد ازینما رفتگان به نوبت خود تاختیم خنگ
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/pervin-etisami-seir-54
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Səhər çağı ötən bülbülSən ağlama mən ağlaram
کرد خزان تاختن بر صف خیل بهارباد وزان بر رزان گشت به دل کینهدار
Qəmginsən nədətı? Söylə, dildar bircə gülQəmginsən nədətı? Söylə, dildar bircə gül,Yetmiş bahar, bir de, danış, yar, bircə gül.
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.