امروز بهرحال به از دی و پریرستعالم همه پر عنبر سارا و عبیرست

آفاق عبیر بیز شد، آخر چه ظهورست؟یا نور تجلی که ز سلطان نصیرست

ار جمله ذرات جهان مخفی و پیداستار جمله صفت شاهد بی مثل و نظیرست

زنهار! دل از غیر نگه دار، که آن یاردر هر نفسی واقف اسرار ضمیرست

جان و دل آفاق بیک جلوه ببردیخوش حالت صیدی که بدام تو اسیرست

ای طالب دیدار، برو دیده بدست آرچون واقف اسرار شوی خیر کثیرست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، چو خطا رفت، بیا سجده سهو آرکان لطف و کرم توبه ده و عذر پذیرست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets