من اگر توبه شکستم کرمش موفورستپیش دریای کرم توبه من محصورست

جرم بخشیدن و الطاف نمودن کرمستچه توان گفت؟ که این واعظ ما مغرورست

یا از یار جدا نیست، چه شاید گفتن؟زاهد شهر ازین قصه بغایت دورست

هرکه او بانگ «اناالحق » زدم یار شنیدشاه عالم شد و در هر دو جهان منصورست

گر بشمشیر غمت کشته شوم باکی نیستهرکه شد کشته شمشیر غمت مغفورست

عالمی را همه آشفته و حیران بینمهمه در کار تو، گر مخلص، اگر مزدورست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، سجده اخلاص کن اندر بر یارهیچ شک نیست که طاعات چنین مبرورست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets