خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست

ز حد بگذشت مستیهای ذراتفلک مست و زمین مست و زمان مست

بیا در باغ و شورِ بلبلان بینسمن مست و چمن مست، ارغوان مست

شرابِ نابِ رحمان را چه گویم؟کزو دلداده مست و دلستان مست

ز دنیی تا بعقبی گر ببینیهمه ره کاروان در کاروان مست

دلی کز ما و من آزاد آیدچه در کعبه، چه در دیرِ مغان مست

جهان مستند و ز مستی ندانندجهان اندر جهان اندر جهان مست

درین دریا، که عالم قطرهٔ اوستز قطره تا ببحرِ بی‌کران مست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بقولِ قاسمی این سِکرِ عامستخرد مست و یقین مست و گمان مست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern