همچو خورشید، که او را نظری با ما هستیار ما را بحقیقت نظری با ما هست

همه ذرات برقصند، چه شورست آری؟پرتو روی حبیب از همه رو، هرجا هست

زهد و ناموس گرم نیست،چه باشد؟ که مدامدر سویدای دلم آتش این سودا هست

زاهد از شیوه تقلید بجان منکر ماستگرچه گوید که ازین شیوه نیم، اما هست

چند گویی که: دلت از غم عشقش خونست؟باز جو، باری از اول، که دلی بر جا هست؟

دو جهان جمله سراسیمه عشقند، که عشقناگزیرست، که در عین همه اشیا هست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عشق بی فتنه و آشوب نباشد، قاسمهرکجا سلطنت حسن بود غوغا هست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love