هرچند اگر سرخ و سفیدست و سیاهستفی الجمله همه جام شرابات الهست

بر هیچ مکن تکیه و مگریز ز هر سوکان شاه دل افروز ترا پشت و پناهست

زهد و ورع و خرقه و سجاده و تسبیحمقصود خدا آمد و این ها همه راهست

یک سایه خورشید رخت تافت بعالمعالم همه در سایه آن زلف سیاهست

چون پرده پندار برافتاد ببینی :ما مست خداییم و جهان جمله بماهست

عالم همه در حیرت آن نور تجلیستآن ماه چه ماه آمد و این شاه چه شاهست؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با یاد تو قاسم همه عمر بسر بردبی یاد تو یک دم همه عمر تباهست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love