از یار سفر کرده کسی را خبری نیستکان ماه مسافر بهمه کوی و دری نیست

مردانه قدم نه، خطری نیست درین راهبر یار توکل کن، اگر هم خطری نیست

آخر ز خطرهای طریقت چه شماری؟در نه قدم، ارزانکه ترا هم جگری نیست

در کوچه ما راست رو، ای دوست که آنجابالا شجری، دل حجری، لب شکری نیست

زین بیش مگویید که: این عشق مورزیدای ساده دلان، تیر قضا را سپری نیست

بیچاره بماندیم درین دیر کهن سالبیچاره شدن حیف، که چون چاره بری نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تنها تو مرو، قاسم، در کوی حبیبانچون در غلبه قاعده شور و شری نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love