بسودای تو خوش حالیم و دلشادبدردت آرزومندیم و معتاد

چو عالم رابقایی نیست، خوش باشبیا، می خور، که بربادست بنیاد

مدامم وقت خوش دارد بجامیکه ساقی را مدامش وقت خوش باد!

ندارد لذتی از زندگانیدلی، کز فکر عالم نیست آزاد

بحسن ارشاد می فرمایدم عشقازین خوشتر چه باشد حسن ارشاد؟

زدست خوبرویان داد خواهمالهی،داد ازین سنگین دلان، داد!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر افتاد قاسم در ره عشقملامت تا به کی؟ آخر چه افتاد؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets