تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟

دل و جان رفت ز دستم،چه کنم،درمان چیست؟مدد جان و دل از عز تعالا باشد

آن زمانی که نقاب از رخ خود بگشایددر دل و دیده ما ذوق تماشاباشد

هر که گیسوی ترادید از دست بداددر سویدای دلش مایه سودا باشد

دایم از حضرت عزت طلبد این دل من:جام صهبا کشد و جانب صحرا باشد

تو بمی خواری ما از سر غفلت منگردایما جرعه ما لجه دریا باشد

باده نوشیدم و بد مستی بی حد کردمهر کجا باده بنوشند ازین ها باشد

جام اوزنده کند جان مرا جاویداناین هم ازنشأئه آن جام مسیحا باشد

از شرابات خدازنده جاوید شویباده گر درد و گر صافی و اصفا باشد

برسی زود بمقصود مراد دل و جانگر ترااز طرف عشق تقاضاباشد

زود باشد که بر ایوان معالی برسیهمتت چون طرف جانب بالا باشد

نیک وامانده راهی،که بوقت مردندل و جان را غم تسبیح و مصلا باشد

«لا» چه باشد؟چو نهنگیست درین بحر محیطبعد ازین خاطر ما جانب الا باشد

گر شبی دورفتم از تو،چه گویم زان شب؟همه شب تا بسحر بانگ و علالا باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر دلی رو برهی دارد و میلی بکسیقاسمی خاک ره مهدی مهدا باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern