خرده بینان طریقت همه صرافانندکه بیک جو درم ناسره را نستانند

دور ماندند ز دیدار تو سودازدگانهمه حیران وعجب مانده که چون می مانند؟

دل و جانها ز تو مستند بدانسان که مپرسجمله ذرات سراسیمه و سرگردانند

جمله ذرات جهان،کافر و مؤمن،شب و روزهمه از شوق تو مستند و ترا می خوانند

خلق از مرگ گریزان و سراسیمه شوندعاشقانند که در روز اجل خندانند

همه عشاق تو،گر لیلی،اگر مجنونندبنده حکم تو، گر خسرو،اگر خاقانند

عاشقانت همه یک مذهب و یک دین دارنداگر از ملک هراتند و گر از کاشانند

جان پاکیزه بدست آر و بگو فاش و مترسعشق و معشوقه و عاشق همه جان در جانند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی،نادره خلق جهان انسانستعاشقان از همه سو نادره انسانند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love