آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود

آب حیوان چه بود؟زنده جاوید شدنبشنو،ای خواجه،که در عین شهودی مشهود

در ازل سابقه عشق «قسمنا» گفتند«عونناالله » خداوند کریمست و ودود

دل ما شیفته حسن جهانگیر تو شدتاجهان هست و جهاندار جهان خواهد بود

من که از بودن و نابود فراغت دارمپیش ما قصه مگویید ازین بود و نبود

چون یقین گشت ترا طالب ومطلوب یکیستطلب اینجابسر آمد، طرق اینجا مسدود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی از سر عالم بهوایت برخاستعلم الله کزین جمله تو بودی مقصود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love