ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دودچه چاره سازم و درمان من چه خواهد بود

بنیم شب، همه مست خواب خوش باشندمن و خیال تو و نالهای درد آلود

فراق دوست بیک بار پایمالم کردکجاست دولت جاوید و طالع مسعود؟

اگرچه روی بحقند،ره نمی دانندمقلد و متعصب،چنانکه گبر و یهود

بیا،ز صحبت مستان حق کناره مجویزیان کنی و کسی را زیان ندارد سود

نشان حق طلبی، رو بنوع انسان آربدان که قبله هر واجدست و هر موجود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ولی به مذهب قاسم ز معرفت دورینبود بود شناسی و بود را نابود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love