صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بودکارش نکو بود اگرش جست و جو بود

واعظ، مکن مبالغه، ترسم که زهد مادر راه عشق شیوه سنگ و سبو بود

آبم ز سر گذشت و دمی دست و پا زدمناچار هر که غرقه شود چاره جو بود

از وصل دور ماند و از یار بی نصیبهر جان که در متابعت آرزو بود

گه بت شود تمام و گهی بت شکن شوداول همو بدست و بآخر همو بود

گر کنج صومعه است و گر دیر سومناتهر جا که هست روی دلم سوی او بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم صفات حسن تو گوید بصد زبانهر جا سخن ز وجه نکو شد نکو بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love