ای صبح سعادت ز جبین تو هویدااین حسن چه حسنست؟ تقدس و تعالا

من بنده آن باده نابم که دمادمدر هر نفسی تازه کند جودت ما را

از عربده ما در میخانه نیستیجان بنده حسن تو، زهی حسن مدارا

از کعبه و بتخانه مگوئید بعاشقاز جنت و فردوس مگو مست لقا را

امروز اگر فرد شوی مرد خداییفردا مطلب نسیه،مجو عاشق فردا

دانند رفیقان که ره دور و درازستاز کوچه مقصود ببازار تمنا

در کوی تو پستیم،زهی منصب عالی!با روی تو مستیم، زهی مقصد اقصا!

چون نسبت ما با تو درستست نگوئیمدیگر سخن از مرتبه آدم و حوا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ای هادی جان و دل و دین رحمت عامتبر قاسم بیچاره تو از لطف ببخشا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern