فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی

مراگویی :چه میگویی؟ چه گویم؟ثنای شاهد فرد ودودی

همه ذرات در رقصند ازین حالنباشد این رواقص بی سرودی

سرود از عالم غیبست، هش دار!سرود اعتدالی با شهودی

سرود اولیا اینست، ای دوستنه این جا نغمه چنگی، نه عودی

نی و دف هر دو همرازان عشقندکه باشدشان بهم گفت و شنودی

کسی کو منکر عشقست در راهچه باشد؟ جاحدی، کور و کبودی

ز بود خود بفریادیم، زنهار!چه خوش بودی که بود ما نبودی!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز قول قاسمی هر روزکی چندروان می سازم از دیده دو رودی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love