گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود

هر حال که در حسن مودت دل ما داشتباروی تو، بی شایبه روی و ریا بود

از دولت وصلت فلک اندر همه حالیبا عاشق مسکین تو در «طال بقا» بود

در آتش هجران دل من سوخت و لیکنچون قدر وصال تو ندانست سزا بود

این بلبل جان پیش تر از واقعه هجراز شوق گل روی تو با برگ و نوا بود

جنت طلبد زاهد و ما کوی تو هیهاتبنگر که تفاوت ز کجا تا بکجا بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بشکفت گل روی تو از گفته قاسمچون در نفسش خاصیت باد صبا بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation