دلم از غصه هجران تو دارد دردیخسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی

آن چنانم ز فراقت که میان خونمغور این قصه نداند دل هر نامردی

عشق را خسته دلی باید و جان محزونعشق وارد نشود بر دل هر بی دردی

عاشقم، عاشق و پیدا نتوانم گفتنکه بر آن خاطر نازک بنشیند گردی

قسمی دارم، ای دوست، بجان، باور کنکه: ببستان جهان چون تو ندیدم وردی

کیست زاهد که درین مجلس ازو باید گفت؟هرکه گرمست نگوید سخن از دلسردی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بشنو از قاسم، اگر با تو سخن می گویدسخن پاکدلی، عاشق فردی،مردی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love