گر گلی از گلشن حسنش ببازار آمدیهر دکانی را نسیم مشک تاتار آمدی

گر حجابی در میان بنده و حق نیستیقسمت ارباب ظن کی محض پندار آمدی

از تجلی هدایت گر نبودی پرتویجمله اعیان جهان در عقد زنار آمدی

گر نبودی سر جانان تعبیه در تعبیه«لن ترانی » در حقیقت عین دیدار آمدی

پرتو رویش اگر در چین و ما چین سر زدیکافر صد ساله در تسلیم و اقرار آمدی

گر عنایت را ظهوری بیشتر بودی از آنزمره اشرار در اطوار ابرار آمدی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کوه سنگین گر ز درد قاسمی واقف شدیکوه را دل خون شدی با ناله زار آمدی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love