پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین

هرجا که هست پیر مغان، با هزار جانما را همیشه روی نیازست بر زمین

وصفش چگونه گویم و شرحش چسان دهم؟آنرا که آفتاب عیانست بر جبین

هرچا که بینمش همه جانم جهان شودزان مهر ذره پرور و زان ماه نازنین

با روی او حکایت «ایاک نعبد» استبا خوی او شفاعت «ایاک نستعین »

عالم بشیوه های ملاحت گرفته استآن ماه دل فروز من، آن شاه راستین

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. پیر مغانه گفت و غلط گفت، قاسمیپیر مغان مگوی، که نوریست راست بین

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets