جعل را چند ازین تحسین و تمکین؟جعل اماره راهست و بد دین

جعل را گفتم: از سرگین گذر کنبساتینست در صحن بساتین

جعل گفتا که: چون سرگین ببویممرا خوشتر ز تشمیم ریاحین

چنانم بوی سرگین تازه داردکه شبنم در سحر بر برگ نسرین

جعل خود راست می گوید، چه گویم؟که خود اصلش ز سرگینست و چامین

جعل در اصل خودضالست اماندارد آدمی این رسم و آیین

جعل گر آدمی بودی نبودیز طبع خویشتن در سجن سجین

جعل در اصل ذاتش کور بهترکه کوری بهتر است از چشم کژبین

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ریز، ای ساقی جان، بهر قاسمشراب ارغوان در جام زرین

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern