گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست

در جان ما ز بحر صفا شبنمی نماندما خوشدلیم کآب سعادت بجوی تست

تا دل جمال روی ترا دید لایزالدر فکر خود نماند، چو در فکر روی تست

عمری بآرزوی تو گرد جهان بگشتتا هست و بود و باشد در جستجوی تست

آشفته گشت و خرقه بصد پاره چاک زدجانرا گناه نیست، که جان مست روی تست

گفتی: فنا شو از خود و یکدم بما نگرای آرزوی دیده، مرا آرزوی تست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم شراب جمله خم خانه ها کشیدمحتاج قطره ایست که اندر کدوی تست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern