ای مظهر جمال تو مرآت کایناتوی جنبش صفات تو از مقتضای ذات

هرجا که هست لمعه روی تو لامعستگر کنج صومعه است و گر دیر سومنات

چون ظاهر از مظاهر ذرات عالمیظاهر شد از ظهور تو اسم تنزلات

اشباح انس صورت ارواح قدس شدارواح قدس صورت اعیان ممکنات

هر صورتی تعین خاصست و در وجودمحوست نقش غیر و نشان تعینات

مشکل ز حد گذشت در آن عقدهای زلفای پرتو جمال تو حلال مشکلات

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم شد از شراب ازل مست «لم یزل »«هل من مزید» می زند از بهر باقیات

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern