دلم رابرد عشقت، «فات مافات »کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات

چنان گشتم ز حیرانی و مستیکه نشناسم دو بیتی از تحیات

چه گویم شکر ساقی را؟ که جامیبجان بخشید و وارستم ز شهمات

ز مستی راز می گوییم و گویند:چه افتادش که می گوید خرافات؟

ادبها رانگه دارید، زنهارکه موسی مست شد اندر مناجات

خدا را گفت: یا رب، فتنه از تستچو شد شوریده موسی وقت میقات

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نه تنها قاسمی مست از می اوستکه از جامات او مستند ذرات

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love