با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز خانه خمار فارغیم

جامی بیار، ساقی و گردان کن از کرمکز جور دور گنبد دوار فارغیم

ما را همین بسست که اندر طریق عشقبر یار عاشقیم و ز اغیار فارغیم

ای جان من، اسیر مشو در طریق غمرقصی بکن که از غم و غمخوار فارغیم

ما درد دوست را بدو عالم خریده ایمزانکار هر دو عالم و اقرار فارغیم

در حق ما اگرچه بدی گوید آن رقیباقرار می کنیم و ز انکار فارغیم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با قاسمی بهودج اسرار می رویمدر عشق او ز درس و ز تکرار فارغیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love