از خم صفا باده چون قند بیاریدبانغمه نوروز و نهاوند بیارید

هر چند که بس نادر و نایاب و عزیزستای ساده دلان،یک دل خرسند بیارید

توت،ارچه لطیفست،ولی موجب صفراستآلوی بخارا ز سمرقند بیارید

دردست داوی دل بیچاره درویشاز پند مگویید ولی بند بیارید

والله و یمین الله!ما رو بتو داریماز بهر قسم مصحف سوگند بیارید

در جام محبت نه خمارست و نه مستیاز چند مگویید،که هر چند بیارید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم،می ابلیس همه حیله و زرقستجامی می توحید خداوند بیارید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love