عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟عجایب ترک یغمایی چه گویم؟

عجب حسن و عجب لطفی! عجب جان!عجب تر از عجب هایی چه گویم؟

ترا از حد گذشت این لطف و احساندگر در حسن و زیبایی چه گویم؟

گواهی میدهد خلق دو عالمکه اندر حسن یکتایی چه گویم؟

تو در بستان جان سرو روانینه با مایی، نه بی مایی، چه گویم؟

دو عالم فی المثل چون یک قصیده استتو آن شه بیت غرایی چه گویم؟

تو دریایی و من دریایی توازین دریا و دریایی چه گویم؟

بسودای تو شد جانها سرافرازازین سودا و سودایی چه گویم؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قرین ظلمتست این جان قاسمتو خورشید دلارایی، چه گویم؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets