گفت حق: «کل من علیها فان »بفنا راضیم برغبت جان

مشکل «کان » ز «شان » شود روشنمشکل «شان » ز جان الله خوان

مست شوقم ز عشق شورانگیزچو برقصست ازو زمین و زمان

گفت طیفور: «اعظم الشانی »که چنینست شأن سرمستان

جمله ذرات کون می گویندداستان ترا بصد دستان

گر بود دل، عیان توان دیدننور حق را ز ظلمت حدثان

زاهد و روزه و نماز و بهشتما و معشوق و عشق جان در جان

ره بتوحید چون توانی برد؟عین او را ندیده در اعیان

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. پرده بردار، تا شود فی الحالدر چنین عید قاسمی قربان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love