ای آفتاب روی ترا ماه مشتریجانش مباد، هرکه کند از تو دل بری

ای جام اگر ز باده نداری تو چاشنیمن بر کفت نگیرم، اگر کاسه زری

این راه عشق شیوه انسست و هیبتستمأمور عشق گردی، اگر خود غضنفری

ای پادشاه عالم جان، دل نگاه داردل کشور تو گشت و تو سلطان کشوری

راهیست بی نهایت و شیران در آن کمیناز سر سخن مگو، مگر این ره بسر بری

اندر پناه عشق تو ایمن شدست دلای عشق، چاره ساز، که سد سکندری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عاجز شد از ثنای تو قاسم بصد زبانکز هرچه برتر آمد ازان نیز برتری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern