Alaçıq və çadır
Köçü yurda düşəndə gəlib qonşularBaşlayarlar işə, söz ata-ata.Çubuqlar sancılar, çətən qoşular,Bir büsat qurular bircə saata.
Durar alaçığın üzü arana,Yanlığı naxışlı, üstü boz keçə.Bürünsə büsbütün dağlar borana,Lüzum da görünməz ocağa-peçə.
Ya da gün şığısa, yansa ot-çiçək,Dəyişib soyuyar elə bil iqlim.Tikilib, bəzənib necə də göyçək –Dirəyi göy budaq, divarı kilim.
Qotazlar, butalar örtüb tavanı,Döşəmə ağ-sarı çiçəklə dolu.Burda şirin mürgü tutar insanıQavaltək döyəndə dəyəni dolu.
Yatmazsan həvəsdən səhərə kimiSazın sədasını burda dinləsən.Sevmiş “Koroğlu”nu, sevmiş “Dilqəmi” –Əhsən babaların qəlbinə, əhsən!
Alaçıq! Alnıaçıq ev sahibidir –Olar ürəyincə hər nə istəsən.Nəsillər dincəlib, yenə dincəlir –Əhsən babaların zövqünə, əhsən!..
Kapron çadır da var, girsən istidəPaltarlı-palazlı çimib çıxarsan.Buludlu havada, günbatan vədə,İstəsən içindən buz da yığarsan.
Görməyib dincliyə bir rahat guşə,Səfalı dağlardan edərsən acıq;Çadırdan çıxanda taparsan nəşə,Alsa qucağına səni alaçıq.
Birisi təzədir, birisi qədim,Qəlbimə yad deyil hər iki duyğu –Yenini də necə mən tərif edimYerində deyilsə isti-soyuğu?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qasim-qasimzade-alaciq-ve-cadir
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Nə baxarsan oğrun-oğrun,Oxşar marala gözlərin,
Ey dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanıEy dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanı?Bel bağlama cəhanə, vəfayi-cəhan hanı?
MiçəkQurdum hər cür torumu, vermədi fayda miçəkə,Sataşır gündə gözüm xörəkdə, çayda miçəkə,
FilankəsNə zamandı yar həsrətin çəkirəm,Sığal verir qaşa, gözə filankəs.