مجلس است این مگر بهشت برینکه بنای بهشت است بر این

پیکر بومش از بدایع رومنقش دیوارش از صنایع چین

این ز دلها همی زداید زنگوان ز رخها همی رباید چین

از بهشت برین گزیده تر استتو بهشت برین بر این مگزین

در و دیوار آستانه آنآنچنان ساخته است زرآگین

که همی ظن بری تو کان این کردمه و خورشید کار کرد در این

اندران می حلال خوردن آنبی می و رامش اندرین منشین

ببهشت برین همی ماندمی حلالست در بهشت برین

اندر این خانه جاودانه بکامشرف الدین زیاد و شمس الدین

آسمان بادشان بزیر رکابمشتری بادشان بزیر نگین

ز آسمان برتر است همت آنباد بدخواه این بزیر زمین

دست این گوئی آب حیوانستتیغ آن گوئی آذر برزین

نیکخواهان آن همیشه قویبدسگالان این همیشه حزین

ز می از جود آن نهفته بزرفلک از خوی این بمشگ عجین

زائران را بروز بخشیدنخانه از جود او شود زرین

دشمنان را بگاه کوشیدنخشت گردد ز خشم آن بالین

پشت بدخواه آن بسان کمانمرگ بر خصم این گشاده کمین

دست این را سراب بحر عمیقتیغ آنرا خراب حصن حصین

آن یک خوشخوی و بلند منشاین یکی راستگوی و روشن بین

طبع این جای جود و فضل و کرمدل آن کان داد و دانش و دین

شرف الدین پلنگ و شاهان میشخسروان کبک و شمس دین شاهین

دل این با نشاط و ناز عدیلتن آن با سرور و سور قرین

آن موالی نوازد از بر تختاین معادی گدازد از برزین

رادئی کان ز معتصم خبر استمردئی کان گمان بود افشین

آن خبر شد ز دست هر دو عیانوین گمان شد ز تیغ هر دو یقین

تا کند باز در هوا پروازتا بتابد بر آسمان پروین

این بشادی زیاد در بر آنآن برامش زیاد در بر این

خصمشان زار و بختشان بیدارچرخشان یار و کردگار معین

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets