شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی

جد تو گرچه جهان بپیری بگشادتو بگشادی همه جهان بجوانی

جان ولی را همه سلامت و سودیجسم عدو را همه بلا و زیانی

آن را کش مال خویش روزی باشدمیل ندارد بگنجهای نهانی

عمر بشادی و خرمی گذرانددائم چو نان که تو همی گذرانی

بخشش و بخشایش است کار تو دائمزانکه همه رازهای گیتی دانی

جشن خزانست و وقت خون رزانستخون رزان خور بیاد جشن خزانی

کنون چون به باغ اندرون بگذریبجز نار و سیب و بهی ننگری

بهم ساخته سیب سرخ و سپیدچو مریخ پیوسته با مشتری

هوا گشت چون نیلگون پرنیانزمین گشت چون سبز گون ششتری

ز نیلوفر و گل بدل دادمانمی و زعفران چرخ نیلوفری

شده بلبل از باغ و با او شدهگل تازه و ارغوان طری

سیه پوش زاغ آمده با فغانچو بدخواه شاه جهان لشگری

بملک اندرون جاودان زنده بادتن از رنج خالی دل از غم بری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring