خدایگانا کار جهان شناخته‌ایبه تیغ سر ز همه مهتران فراخته‌ای

بسا ملک پسرا کو فتاده بوده ز ملکتو بر سریر بملک اندرش شناخته‌ای

موافقان را از ناز دل فروخته‌ایمخالفان را از رنج تن گداخته‌ای

ترا خدای بهر نیکویی نواخته استچو خلق را به همه نیکویی نواخته‌ای

ز روزگار همه کار خویش یافته‌ایبه تیغ کین به همه دشمنانت تاخته‌ای

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets