Molla dayı, işbu müxəmməsçiler,
Yazmadılar şövqə gəlib şeİrlər.
Görsə bu əşarı Füzuli əgar,
Mənce, onun qailinə həcv edər.
Şeir yükündən düzülüb qafılə,
Hey yazılır, hey pozutur nafilə.
Səhfeyi- “İqbal” 1 dönüb dəftəıə,
Şeir yazır onda yetən mesxərə.
XeJqə müdiri veriyor müzvəre,
Biz de gərək ondan edək qerqərə.
Mənden əgər olsa, çəkib kendire
Çırpı yerine ataram təndİrə.
Şeirle lran kimi bir məmleket
Vermedi övladına bir mənfəət.
Çəkdi göyə özgeləri mərifat,
Qıldılar ehrac kelamü sənət.
Mən kimi hər bambılı, her bisavad,
İstər ala şeir deməklikdən ad.

  • "Molla Nəsrəddin", 30 dekabr 1913, N 29

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Satire