Bir ananın şikayəti
Mən gözümü açandan –Bu fərqləri görmüşəmkişiylə qadın arasında.Görmüşəm bacılarımı, tanışlarımı,Məcbur ediblər ailə qurmağaYazılmamış qanunlarla.Yaranıb konflikt içimdə.Bir tərəfdən istəmişəm,Oxuyam, inkişaf edəm,İstəmişəm göstərəm ki,Qardaşım edəni mən də bacararam.Müəllim, mühəndis, həkim kimiAça bilərəm elm qapılarınıinsanlar üzünə.Ancaq açdım bir zaman gözümü,Gördüm səkkiz uşaq anasıyam.Amma hələ də içərim yanırArzularımın puç olmağına.Xoşam ana olmağıma,Fəxr edirəm balalarıma.Amma soruram özümdən:Allahım, məni yaratmısan məgərYalnız dünyaya uşaq gətirməyə?
20.12.2008, Bakı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qulamrza-sebri-tebrizi-bir-ananin-sikayeti
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
در حال ما نمی نگری، این چه عادتست؟
SöyüşünSöyüşün, ey nəciblər, söyüşün!Fəxri-millət ədiblər, söyüşün!
Məndən — səndənNazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmazNə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.