Pəncərədən baxıram –Küçəmizdən gəlib-keçənə.Qadın, kişi, uşaq, böyük –Danışıq səsləri həyat verir ruhuma,Hətta quşların, sərçələrinMusiqi kimi səsləri –Xatırladır TəbriziminKüçələrini Bakıda.Yalnız Vətənimdə tapıramBu doğmalığı mən.

01.11.2008, Bakı

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland