Mən böyük insanlarda –təvazökarlıq gördüm.Cahillər anlamazbu təvazökarlığı.Onların təvazökarlardansui-istifadələrin gördüm.Bir dostum vardı,Yorulmazdı insanlara kömək etməkdən.Yedirdərdi gözünün yağınılazım olsa belə.Bir zaman evini satıb xərclədiUşaq bağçasına.Nələr etmədi yetimlərə, işsiz ailələrə.Eşitdim bir gün dövlət adamından:– Deyəsən hava gəlib bu kişinin başına,Yemir yedirdir, sevinmir, sevindirir,Bilmirəm hardan yaradır,Bu güclü enerjini özündə.

20.11.2008, Bakı

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets