İstanbulda bir çocuqÇəkməçiyə rastladım,– De, adın nədir çocuq?– Türkay Ərendir adım.

– Bir türkü söylərmisən?– Bilmədiyim türkü yox!Söyləsəm bilərmisən?Gördüm onda ürkü yox.

Bu zaman bir yabançıÇəkməsini uzatdı,Çökdü qəlbinə sancı,Çocuq ona söz atdı:

Türk çocuğu yadlarınÇəkmələrini silməz,Yabançı övladlarınQarşısında əyilməz!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets