Dostu dünyada Rəfiqin demə çoxdur, ey dost,Qələmi düşməninin bağrın oxdur, ey dost,Gözü düşmən sarıdan daima toxdur, ey dost,Düşməni olmayanın dostu da yoxdur, ey dost!

Dost saralmaz bir ağacdır ki verər bar gündə,Bir sərinlik gətirər kölgəsi qızmar gündə,Dayanar dağ kimi arxanda sənin dar gündə,Gündə varsın sənə o, sən də ona var gündə!..

Dostların külfətidir doğma bilən külfətimi,Vermərəm aləmə dostlarla olan ülfətimi,Açaram sərvətə düşgünlərə dost sərvətimi,Saçaram nifrətə layiqlərə öz nifrətimi!

Kəsilən duz-çörəyim düz çörək olmuş ancaq,Bayquşu andıran alçaq əbədi tək qalacaq,Üzünə, yüz yerə getsin, qapılar çırpılacaq,Kimsəsiz qalmış iki başdaşıdır dostsuz ocaq!

Alqış ömrün bağına dostunu bağban edənə,Onu illər boyu karvanına sarban edənə,Dost gələn yolları eşqiylə çırağban edənə,Bircə yol can deməyib, canını qurban edənə!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets