Düşmək
Ayrı düşmək kimə düşmüşdü ki, düşsün mənə də?Ayrılıq düşdü mənim bəxtimə, erkən düşdü.
Düşdü zülmət, düşəli üstümə şimşək çaxdı,Yıldırım düşdü, aman vermədi, birdən düşdü.
Qara sevdaya düşəndən bəri düşdüm ruhdan,Mən düşən dərdə nə dost düşdü, nə düşmən düşdü.
Sənə dərman, mənə dərd düşdü, düşündüm, gözəlim,Tanrının mərhəməti, qeyzi bizə tən düşdü.
Düşməsin kimsə mənimtək ki, yaman düşdüm mən,Mənə ayrıldı tikanlıq, sənə gülşən düşdü.
Oda düşsəm də, adın əsla dilimdən düşməz,Necə dildən-dilə düşdüm, başıma dən düşdü.
Nə günə düşdü Zəka səndən uzaq düşməklə,Tilsimə düşdü ki, səndən əbədi gen düşdü.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/refiq-zeka-xendan-dusmek
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Oğul o kəsdir ki, ömrü boyuncaTutduğu əməldən peşman olmasın,
Arzulardır büsatı dünyanınArzulardır büsatı dünyanın,Arzular olmasa, büsat da bitər.
Ölümdən adlayanlarUcalan heykəllər kimlər üçündür,Əbədi məşəllər kimlər üçündür?!
DemərəmYurda, yurddaş demərəm, uymayana,Ulusun türküsünü duymayana.
Poems by other poets · Separation
که «خیز و جان و دل آماده کن، امیر آمد»
Sevdiyimİllərilən həsrətini çəkdiyim,Döndü əlif qəddim yaya, sevdiyim.
Dostlar, könlüm diyarın etdi viran iztirabDostlar, könlüm diyarın etdi viran iztirab,Eylədi övraqi-tərkibim pərişan iztirab.
Özü duyaydı ki, ürəyimdədirÖzü duyaydı ki, ürəyimdədir,Yanaydı verdiyi hicran içində.