Öz aramızda
Bir qoşma söyləyim, onuKimsə yozmaya, yozmaya,Redaktor bir bəndini dəKaş ki, pozmaya, pozmaya.
Bu incə bir istək kimi,Ariflərə örnək kimi,Qaranlıqda şimşək kimiÇaxıb azmaya, azmaya.
Söhbət açaq bir adamdan,Özünü çəkən avamdan.
Əsərlərində ilhamdanYoxdur az maya, az maya...
Gizlidədir mərəzləri,Hiylələri, qərəzləri,Çətin ki hirsli gözləriMənə qızmaya, qızmaya.
Onun oxu daşa keçib,Ömrü-günü boşa keçib,Necə olub, başa keçib,Heç nə yazmaya-yazmaya?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/refiq-zeka-xendan-oz-aramizda
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ey sülatin, nə xəşmlü baxırsanSən deyən günahkar yamən deyiləm
Tutma, ey sahib-nəzər, məndən nəzər, divaniyəm!Tutma, ey sahib-nəzər, məndən nəzər, divaniyəm,Bu təhəyyürdən tutulmuş könlümün heyraniyəm.
Gizli-gizliŞair Səhəndə*Vüsal həsrətilə alışdım, yandım
GördümNəmirli, Zəngəzur əhlin fəna işlər edən gördüm,Nə insan kəlməsin qanmış, nə bir düz yol gedən gördüm