Yağış yağdıBir gün ara vermədi,Yağdı gecə-gündüz.Sən dinmədin,Mən dinmədim.Gölləndi çöl, dərə, düz.Dörd bir yan yağış olduYazın oğlan çağındaQış oldu.

Sən dinmədin,Mən dinmədim.Bir gün gəldiGöy qupquru qurudu,Bir damcı da düşmədi.Gün şaxıdı,Çöllər yandı,Sən dinmədin,Mən dinmədim.Külək əsdiBudaqlardan yarpaqlarıQırdı, tökdü –Yenə susduq.Sən dinmədin,Mən dinmədim.Yanğın oldu,Tüstüsü də görünmədi.Sən də susdun,Mən də susdum.Düşündük ki,Təbiətin şıltağıdır.

Hey haray çək,Çığır-bağır!Bu dinməzlik adət olduözümüzü inandırdıq.Qismət dedik günümüzə.“Neyləyək bizəlac yoxdur,olmalılar olacaqdır.Dünya qədim bir ocaqdır.Həm közü var,həm külü var.Həm tikanı,həm gülü var”.Bir dostumuz görünmədi,Niyə? Niyə?

Sən bilmədin,Mən bilmədim.Soruşma ki, kim bildi, kim!Bəlkə bilsən,Bəlkə bilsəm,Neyləyərdik?Qəm yükümüz azalardıBilsə idik?Demirəm ki,Nigaranlıq yox olardıQəm yükümüz az olardı,Bəlkə çoxdan çox olardı.Bəlkə də verib əl-ələQuraqlığa göz yaşındanNəm verərdik,Yağışları durdurardıq,Yanğınları söndürərdik,Küləkləri sındırardıqÇilik-çilik.Bəlkə nəvə, nəticələrDünyamızın bəd gücünəbir gün olarqalib gələr.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets