Anamın məktubu
Anamın savadı köhnə əlifba,Anamın əsəri – mənə məktublar!..Ayrı nə oxumaq keçir könlündən,Nə də cızma-qara hövsələsi var.
Kim sözə bu qədər can verə bilər,Çox da xətti pisdi, kağızı sarı.Ana məktubları mənim gözümdəDünyanın ən nadir əlyazmaları!
Savad sahibləri çox öyünməsin,Ad var kölgəsində min ömür azır.Anam adlı-sanlı deyildir ancaq,Sözü ki, öz ana dilində yazır...
Bizim çaylarımız zirvədən gəlir,Öz daş yatağından çıxan olmayıb,Anam qabağımda yad qapı açmır,O hələ Anadır, "Maxan" olmayıb.
Alim var... oğluna çox şeylər verib,El ruhundan başqa! Daşlanmalıdır!..Analıq hüququ dünyada məncə"Ana" kəlməsindən başlanmalıdır!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sabir-rustemxanli-anamin-mektubu
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Bir qiya baxışlı yardanCüda olmaq nə mümkündür,
Bilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəmBilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəm,Arizuyi-hərəmi-bəzmi-vüsal eyləmişəm.
TiflisinQazılar, sizdə bilin necədir halı Tiflisin,Əkləşüb Sərdar Orbəl cah-cəlalı Tiflisin,
AhındanƏtəmasım budur, ey şahlar şahı,Həzər elə biçarələr ahından,