هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشد
هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشدغوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد
نیست گوهر را به از گرد یتیمی کسوتیاز غبار خط صفای چهره او کم نشد
از شکست خویش بالاتر نباشد هیچ فتحنیست استاد آن که از شاگرد خود ملزم نشد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/saib-perakende-205
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
İrvanən və şərurə
Bir qulaq ver mənə, ey sahibi-əqla və şüura,Gözün aç, seyr elə bu aləmi dəhra və dühura,
DağlarƏzəl xilqətimiz torpaqdan, sudan,Sən bizə atasan, anasan, dağlar.
TəbrizBaşına döndüyüm bəylər, ağalar,Oğrulu ocaqdır alı Təbrizin,
SəndədirGetmənəm obağdan, çıxmasın adın sənin,Söylənməsin heç bir yerdə yeməli zadın sənin,