هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشدغوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد

نیست گوهر را به از گرد یتیمی کسوتیاز غبار خط صفای چهره او کم نشد

از شکست خویش بالاتر نباشد هیچ فتحنیست استاد آن که از شاگرد خود ملزم نشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets